Hendrik Segers werd geboren te Molenbeersel (gemeente Kinrooi, Limburg) op zondag 24 juni 1917 als 15de van 17 kinderen, waarvan 5 jong stierven en 5 meisjes en 7 jongens in leven bleven. Zijn vader was koster én boer en vanaf 7 jaar zat de kleine Hendrik aan het orgel en speelde al vlug de Missen geheel alleen. Zo zit de Gregoriaanse muziek en het orgel hem in het bloed. Hij ging naar de beroepsschool te Maaseik en behaalde er het diploma voor houtbewerking (schrijnwerker) dat nu gelijk staat met een A2 getuigschrift. Maar Hendrik werd koster-organist te Linkebeek bij Brussel, trouwde op maandag 6 mei 1940 te Bree met Ilona Popelka … en moest vier dagen later op de vlucht voor het oorlogsgeweld, en stond zijn jonge vrouw alleen als "koster" te Linkebeek. Terug thuis liet Hendrik zich inschrijven aan de muziekschool te Halle om orgel te studeren en had daar - hij 23 jaar - als medestudent - 12 jaar - de nu beroemde organist van de Sint-Michielskathedraal te Brussel: Jozef Sluys. In 1946 zocht pastoor-deken Jozef Aertssens een koster-organist en verhuisden Hendrik en Ilona naar Overijse. En Hendrik ging nog altijd iedere dag - door alle weer en wind op de fiets en later per velo-moteur - naar Halle naar de muziekschool waar hij het diploma van organist behaalde met grote onderscheiding. In 1959 werd hij technisch-leraar houtbewerking en muziekleraar aan de pas opgerichte Technische Jongensschool van Overijse. Naast het Sint-Ceciliakoor, dat de zondagsmissen en de grote kerkelijke feestdagen opluisterde, stichtte hij 'zijn' Jeugdkoor dat de zaterdagavondmissen zou ophemelen, en die onvergetelijke kindermissen waarvoor onderpastoor-dichter Louis Scheers de teksten schreef, Hendrik Segers de muziek en die het Jeugdkoor verklankte in zilveren stempareltjes. Mei 1970 werd Hendrik dodelijk ziek; maar kwam als bij mirakel er terug bovenop niet het minste dank zij de bewonderenswaardige liefdevolle verzorging van zijn echtgenote en is hij de elf volgende jaren zeer gelukkig geweest: zonder zijn eeuwige pijp … die hij, vóór zijn ziekzijn, tot in 't bad dierf meenemen.
Het portret van koster Hendrik Segers?
1. Hij is altijd jong gebleven dank zij zijn grote liefde voor kinderen. Altijd had hij kinderen rond zich, en hoe meer hoe liever en zijn hart en zijn huis waren altijd groot genoeg voor kinderen, en 't mochten kapoentjes zijn.
2. Zijn hobby was ouwe dingen verzamelen; zijn kasten staan uitpuilens vol en de muren hangen vol: omdat het mooi was.
3. Hij hield van de Gregoriaanse gezangen in de kerk en de gebedssfeer waarmee zijn orgelspel de kerk vervulde. Fonoplaten in de kerk deed hem pijn omdat het zonder ziel en onpersoonlijk was.
4. Voor iedereen - of het op straat was of in de kerk - had hij een vriendelijk woord altijd in de vorm van een kwinkslag en levensblije humor. Nooit bedoelde hij iemand te kwetsen. Ge mocht hem dan ook alles vragen, hij deed het altijd "om plezier te doen" en "betaald worden" bestond niet.
5. Hij hield veel van Onze-Lieve-Vrouw. Hoe dikwijls is hij op bedevaart gereisd naar Lourdes? Naar Fatima? En naar Scherpenheuvel op de fiets. Hij was lid van het Marialegioen. Zou hij veel dagen niet aan de "Grot" zijn geweest in de Grotstraat voor een kleine groet aan de lieve Hemelmoeder? Hij heeft verkregen dat het zeer mooie lieve-vrouwebeeld in onze kerk op de ereplaats mocht blijven staan neven het altaar. Zijn 40-jarig huwelijksjubileum heeft hij drie dagen gevierd - 6, 7 en 8 mei 1980 - in de grote bedevaartsplaats Kevelaer waar ook zijn ouders op bedevaart gingen. Zijn paternosterke had hij altijd op zak. Iedere zaterdag om 08.00 uur wordt voor hem nu de Heilige Mis opgedragen in de "Gnadenkapelle" te Kevelaer; daar heeft hij zelf voor gezorgd.
Zondag 22 november 1981 - feest van Sint-Cecilia, patrones van muziek en zang - heeft hij de avondmis van 18.00 uur feestelijk in orgelmuziek gezet en besloten met het machtig en wereldberoemd "Alleluja" van G. Fr. Händel. Dit was - zonder dat hij of wij het wisten - zijn magnifiek en dankbaar biddend afscheid. Donderdag 26 november 1981 om 19.50 uur spoedde hij zich naar de kerk voor de repetitie van het Sint-Ceciliakoor en riep nog blij "tot straks" naar zijn echtgenote. In de kerk gekomen moet hij zich onwel gevoeld hebben, want bij het binnenkomen vonden de zangers hem zittend in het hoogkoor, en iets over 20.00 uur stierf hij, heel rustig, in extremis gezalfd met de Heilige Olie door medepastoor Roger Ghyssens en omringd van heel het Sint-Ceciliakoor in het huis van God aan het werk als koster-organist.
Hij werd door pastoor-deken Pros Truyts begraven dinsdag 1 december 1981 om 11.00 uur. Door de priesters in concelebratie en het Sint-Ceciliakoor werd de Gregoriaanse Requiemmis gezongen - zonder orgelbegeleiding.
Ilona Popelka, zijn echtgenote, Jubran en Rita Al-Far-Segers en Sana'a, Michaël en Hendrik, zijn kinderen en kleinkinderen, Cecile Baetens, zijn pleegdochter, danken u namens de familie voor uw vriendelijke blijken van meeleven in hun verdriet en rouw.
Begraafplaats: Overijse
Rouwprentje in mijn verzameling.