Persoon
Roepnaam
Geboren
Plaats
Overleden
Plaats
Beroep
Leeft.
ID
Info / Netwerk / Delen
geboren te Maaseik op 22 november 1929 en aldaar, thuis in familiekring, overleden op 29 oktober 2005, gesterkt door het sacrament der zieken
de families Hellings, Vandeweerd, Schulpen en Vandeweerdt
3 kinderen: Leon, Theo en Jan Hellings
zie "De Maaseikenaar", jaargang XXXVI, 2006, nr.1, pagina 25
In Memoriam (van Jaak Bergers)
Op weg naar morgen worden wij regelmatig geconfronteerd met de dood die ons steeds weer herinnert aan de tijdelijkheid van het leven. Opnieuw sloot een echte 'Maaseikenaar' zijn levensboek met vele, boeiende hoofdstukken definitief af. Jaak Hellings was een man met een grote verantwoordelijkheidszin voor zijn gezin, zijn administratieve job doch ook voor het verenigingsleven. Zijn rustige, zorgvuldige aanpak en inzet waren typisch. Vooral zijn inbreng in de brede werking van de vroegere stationswijk, zijn microstem aan de aankomst van het jaarlijks wielercriterium door het centrum bij gelegenheid van de kermis en zijn gewaardeerde tussenkomsten in de kerkfabriek van de hoofdkerk zal men nog dikwijls dankbaar in herinnering brengen. Jaak was geen voorzitterstype, wel de bescheiden, nuchtere allrounder in de vereniging die meer dan zijn deel opknapte. Hij kon ook intens genieten van al die kleine, eenvoudige dingen die het leven kunnen kruiden. Wij tellen best de waarde van een tuin met bloemen, niet met de blaren die vallen; wij tellen best de dagen met de gouden uren en de wolken, vergeet ze allemaal; wij tellen best de nachten met de sterren niet met de schaduwen én het leven, met vrienden niet met jaren. Het leed hem te hebben verloren, mag ons niet doen vergeten, het geluk hem gekend te hebben.
Begraafplaats: Egelsveld
Rouwprentje en krantenknipsel in mijn verzameling.
de families Hellings, Vandeweerd, Schulpen en Vandeweerdt
3 kinderen: Leon, Theo en Jan Hellings
zie "De Maaseikenaar", jaargang XXXVI, 2006, nr.1, pagina 25
In Memoriam (van Jaak Bergers)
Op weg naar morgen worden wij regelmatig geconfronteerd met de dood die ons steeds weer herinnert aan de tijdelijkheid van het leven. Opnieuw sloot een echte 'Maaseikenaar' zijn levensboek met vele, boeiende hoofdstukken definitief af. Jaak Hellings was een man met een grote verantwoordelijkheidszin voor zijn gezin, zijn administratieve job doch ook voor het verenigingsleven. Zijn rustige, zorgvuldige aanpak en inzet waren typisch. Vooral zijn inbreng in de brede werking van de vroegere stationswijk, zijn microstem aan de aankomst van het jaarlijks wielercriterium door het centrum bij gelegenheid van de kermis en zijn gewaardeerde tussenkomsten in de kerkfabriek van de hoofdkerk zal men nog dikwijls dankbaar in herinnering brengen. Jaak was geen voorzitterstype, wel de bescheiden, nuchtere allrounder in de vereniging die meer dan zijn deel opknapte. Hij kon ook intens genieten van al die kleine, eenvoudige dingen die het leven kunnen kruiden. Wij tellen best de waarde van een tuin met bloemen, niet met de blaren die vallen; wij tellen best de dagen met de gouden uren en de wolken, vergeet ze allemaal; wij tellen best de nachten met de sterren niet met de schaduwen én het leven, met vrienden niet met jaren. Het leed hem te hebben verloren, mag ons niet doen vergeten, het geluk hem gekend te hebben.
Begraafplaats: Egelsveld
Rouwprentje en krantenknipsel in mijn verzameling.
vader:Leonard Raymond (Leon) Hellings (1892 - 1971)
moeder:Anna 'Helena' Schulpen (1891 - 1988)
gehuwd met:[In leven]
1. kind:[In leven]